233 - ( 13 ) عقبة بن خالد از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در ميان شريكان در زمين و خانه حكم به شُفعه كرد و فرمود : زيان و زيان رسانى [ در اسلام ] نيست . » و امام صادق عليه السلام فرمود : « هرگاه مال ، افراز و حدود تعيين شود شُفعه‌اى وجود ندارد و شُفعه تنها براى شريكى تقسيم نكرده است . » 234 - ( 14 ) طلحة بن زيد از امام صادق عليه السلام از پدرش روايت مىكند كه فرمود : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پيش از تقسيم و افراز مال حكم به شُفعه كرد . » 235 - ( 15 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه [ براى تعيين سهم‌ها ] قرعه زده شد ، حق شُفعه برداشته مىشود . » 236 - ( 16 ) در كتاب المجازات النبويه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه حدود تعيين شد و راه‌ها كشيده شد شُفعه‌اى وجود ندارد . » 237 - ( 17 ) ابوهريره از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه حدود تعيين شد شُفعه‌اى وجود ندارد . » 238 - ( 18 ) عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شُفعه فقط براى دو شريك پيش از تقسيم است ، پس آن‌گاه كه سه نفر شوند براى هيچ‌يك از آنها حق شُفعه نيست . » 239 - ( 19 ) حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال شد : برده‌اى متعلق به چند نفر است ، يكى از آنان سهم خود را مىفروشد و شريكش مىگويد : من به آن سزاوارترم . آيا وى چنين حقى دارد ؟ امام فرمود : آرى ، در صورتى كه يك نفر باشد . سؤال شد : آيا در حيوان حق شُفعه است ؟ امام عليه السلام فرمود : نه .